121 metrelik dev gökdeleni şelaleye çevirdiler

Binanın cephesinden dökülen yapay şelale yaklaşık 108 metre yüksekliğe ulaşıyor. Su, yapının neredeyse tamamını kaplayacak şekilde yukarıdan aşağıya bırakılıyor. Bu özelliğiyle Liebian Building, şehir içinde oluşturulmuş en büyük yapay şelale örneklerinden biri olarak gösteriliyor.

Ancak bu dikkat çekici sistemin çalışması oldukça maliyetli. Şelalenin aktif hale gelmesi için suyun güçlü pompalarla binanın tepesine taşınması gerekiyor. Sistemde dört büyük endüstriyel pompa kullanılıyor ve çalıştırılması saatte yaklaşık 118 dolarlık enerji maliyeti oluşturuyor.

Bu nedenle şelale sürekli açık tutulmuyor. Sistem genellikle özel günlerde, etkinliklerde veya belirli zamanlarda kısa süreli olarak devreye alınıyor. Yani bina, dışarıdan bakıldığında sıra dışı bir mimari fikir gibi görünse de bu fikrin günlük kullanımda ciddi enerji ve maliyet sınırları bulunuyor.

Projede kullanılan suyun yağmur suyundan sağlandığı, yer altı depolarında biriktirilip filtrelendikten sonra yeniden kullanıldığı belirtiliyor. Bu yöntem su israfını azaltmayı hedeflese de yüksek enerji tüketimi, yapının sürdürülebilirliği konusunda tartışmaları beraberinde getiriyor.

Liebian Building bu yönüyle yalnızca ilginç bir mimari yapı değil, aynı zamanda gösterişli projelerin pratikte karşılaştığı sınırları da ortaya koyuyor. Dev şelale binayı dünya çapında dikkat çekici hale getirirken, yüksek işletme maliyeti sistemin neden nadiren çalıştırıldığını açıklıyor.