3 bin 500 yıl boyunca toprağın altında kalmış

Kazılarda elde edilen bulgular, Tell el-Kua'nın yalnızca bir yerleşim ya da mezarlık olmadığını, aynı zamanda tarımsal üretim, depolama ve ticaret faaliyetlerinin yürütüldüğü önemli bir merkez olarak kullanıldığını gösteriyor. Nil Deltası'nın doğusunu Mısır'ın doğu sınırına bağlayan güzergahta bulunan yerleşimin, uzun yıllar boyunca stratejik bir konuma sahip olduğu değerlendiriliyor.

MEZARLARIN YANINDA PLANLI YERLEŞİM ORTAYA ÇIKTI

Arkeologlar bölgede 15. Hanedan dönemine ait 10 kerpiç mezar tespit etti. Farklı büyüklüklerde inşa edilen mezarların bazıları dikdörtgen mastaba planıyla yapılırken, bazılarında süslü cepheler ve daha gelişmiş mimari detaylar belirlendi.

Mezarlığın hemen yanında ise yaklaşık 30 x 60 metre büyüklüğünde planlı bir yerleşim alanı ortaya çıkarıldı. Yaklaşık 1,5 metre kalınlığındaki kerpiç duvarlarla çevrili alanda çok sayıda oda, salon ve düzenli sokak düzeni tespit edildi. Yerleşimin doğu bölümünde ise fırınlar ile tahıl depolamak için kullanılan silolar bulundu.

BULUNTULAR GÜNLÜK YAŞAMI VE TİCARETİ AYDINLATIYOR

Kazılar sırasında bok böceği biçimli mühürler, bronz aletler, seramik kaplar, alabaster sürme kapları ve İkinci Ara Dönem'e özgü seramikler gün yüzüne çıkarıldı. Bazı kapların üzerindeki mühür ve işaretler, Tell el-Kua'nın dönemin ticaret ağında önemli bir rol üstlendiğine işaret ediyor.

İnsan iskeletleri üzerinde yapılan ilk incelemeler, gömülen kişilerin büyük bölümünün 25 ila 40 yaş arasında olduğunu ortaya koydu. Araştırmacılar ayrıca bölgede daha önce rastlanmayan çömelmiş pozisyonda gömülmüş bireyler de tespit etti. Bu farklı gömü geleneğinin nedenine ilişkin araştırmalar sürüyor. Mezar çevresinde bulunan çok sayıdaki hayvan kemiğinin ise hem günlük beslenme alışkanlıklarıyla hem de cenaze törenlerinde gerçekleştirilen adak uygulamalarıyla bağlantılı olduğu değerlendiriliyor.

Uzmanlar, yerleşimde yaşamın 18. Hanedanlığın ortalarına kadar devam ettiğini belirtiyor. Bu durum, Tell el-Kua'nın Hiksos döneminden Yeni Krallık'a geçiş sürecini belgeleyen önemli arkeolojik merkezlerden biri olduğunu ortaya koyuyor.