Dağın içini oydular, 400 yıl boyunca altın çıkardılar

1601 yılında keşfedilen madenler, Edo Dönemi boyunca doğrudan Tokugawa Şogunluğu'nun kontrolüne geçti. Yüzlerce yıl boyunca binlerce işçinin çalıştığı maden, gelişmiş kazı ve cevher işleme teknikleriyle dönemin en büyük üretim merkezlerinden biri haline geldi. 2024 yılında ise UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.

DAĞIN İÇİNDE KİLOMETRELERCE TÜNEL AÇTILAR

Sado Altın Madenleri'nde yüzlerce yıl boyunca yeni galeriler açılarak dağın içi adeta dev bir labirente dönüştürüldü. Bazı bölümlerde madenciler, yalnızca çekiç ve keski gibi basit el aletleri kullanarak sert kayaları metrelerce oymayı başardı.

Çıkarılan altın ve gümüş cevheri, kurulan işleme tesislerinde ayrıştırılıyor, ardından Japonya'nın farklı bölgelerine gönderiliyordu. Maden, özellikle 17. ve 18. yüzyıllarda ülkenin en büyük gelir kaynaklarından biri olarak kabul edildi.

YÜZLERCE YIL BOYUNCA ÜRETİM SÜRDÜ

Sado Altın Madenleri'nde üretim yaklaşık dört yüzyıl boyunca devam etti. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte modern madencilik yöntemleri kullanılmaya başlansa da zamanla cevher miktarının azalması nedeniyle ticari faaliyetler sona erdi.

Bugün maden sahasında tarihi tüneller, eski işleme tesisleri ve dönemin madencilik ekipmanları korunuyor. Ziyaretçiler dağın içine açılan galerileri gezebiliyor ve Japonya'nın yüzyıllar boyunca ekonomik gücünü destekleyen bu dev madencilik kompleksini yakından inceleyebiliyor. UNESCO ise Sado'yu, geleneksel el işçiliğiyle geliştirilen madencilik tekniklerini ve Japonya'nın sanayi öncesi üretim tarihini yansıtan en önemli alanlardan biri olarak değerlendiriyor.