Çürümüş dünyanın kupası

Dünya Kupası denince akla ne gelir?
Farklı ülkelerden, farklı kültürlere ve dillere sahip ama futbol sevgisi üzerinden bir araya gelen on binler, ekranda buluşan milyonlar... En azından yıllardır "pazarlanan" buydu.
Bugün ise karşımızda dünyanın en sevilen sporunun en büyük organizasyonunun hem oryantalist çifte standartlarla nasıl rezil edildiği hem de daha çok para kazanmak için "su molası" adı altında oyunun kurallarını bile değiştirecek kadar peşkeş çekilebilen kapitalist bir açgözlülük var.
Netice olarak da karşımızda giderek küçülen, zevksizleşen, kitschleşen ve tek tipleşen; hatta ten renkleri yüzünden bazıları için daha başlamadan kapıları kapanan bir Dünya Kupası var. İşin en acı tarafı, bunu futbolun küreselliğinden en çok söz eden FIFA'nın yönetiyor olması...
Son haftalarda yaşananlara bakın.
İran Milli Takımı'nın oyuncuları ve görevlileri vize almak için günlerce uğraşıyor. Bazı görevlilere izin çıkmıyor. "Maçınız biter bitmez ABD topraklarını terk edeceksiniz" deniyor.
Afrika'nın en iyi hakemi seçilen Somalili Omar Artan, FIFA tarafından görevlendirilmesine rağmen ABD'de kapıdan geri çevriliyor.
Bazı milli takımların kafileleri eksik gidiyor, bazı taraftarlar biletlerini ve otel rezervasyonlarını yakıyor; çünkü vizeleri son anda reddediliyor. Örneğin, Faslı taraftarlar binlerce dolar harcamalarına rağmen Dünya Kupası hayallerinin yıkıldığını anlatıyor.
Daha da ilginci, artık sadece vize değil; dil bile sorun hâline getirildi. Dünya Kupası boyunca İspanyolca sorulara cevap vermeye çalışan futbolcuların birer birer durdurulduğunu gördük.
Eşref Hakimi, İspanyolca soru soran gazeteciye yardımcı olmak istedi. Hemen uyarıldı. Vinicius Jr., İngilizce'yi anlamakta zorlanınca sorunun İspanyolca sorulmasını rica etti. Talebi reddedildi.
Frenkie de Jong da İspanyolca cevap vermeye hazır olduğunu gösterdi. Ona da aynı hatırlatma yapıldı: İngilizce.
Hatırlayın...
Katar'da yapılan Dünya Kupası sırasında dünyanın yarısı bira yasağını konuşuyordu. Avrupalı futbolcular protestolar düzenliyor, federasyonlar ahlaki dersler veriyordu. Hatta Alman Milli Takımı oyuncuları ağızlarını kapatarak poz vermişti.
Bu ikiyüzlü ayrımcılıkların hiçbirini yapmadan, alnının akıyla organizasyonu gerçekleştiren Katar'a karşı ne kadar cesur görünüyorlardı! Bugün ise hepsi suspus...
Sadece ikiyüzlü Batılılar değil, ülkeye alınmayan hakemler de konuşamıyor. Konsolosluk kapılarında bekleyen sporcular da konuşamıyor. İspanyolca cevap vermek isteyen futbolcular konuşamıyor. Zira FIFA'yı karşılarına almak, kariyerleri için geri dönülmez bir nokta olabilir.
Rusya'yı nasıl bir çırpıda dünya sporundan sildiler, hatırlarsınız. Eurovision'dan çıkardılar. Hatta Almanya'da Münih Filarmoni Orkestrası Şefi Valery Gergiev ile New York Metropolitan Operası'ndaki soprano Anna Netrebko gibi isimler de bir anda işlerini kaybettiler. Daha Rusya-Ukrayna savaşının ilk ayıydı.
Bugün Almanya'da Filistin kefiyesi ile yürümek bile polis müdahalesi sebebiyken, İngiltere'de Palestine Action üyeleri terörizm suçundan 22 yıl hapis cezasına çarptırılırken, ABD'de üniversite öğrencileri Filistin'e özgürlük istediler diye fişlenip iş bulamamakla tehdit edilirken Rusya'ya uygun görülen muamele buydu. Bugün Filistin Milli Takımı dâhil yüz binlerin katili İsrail, başarılı olsaydı Dünya Kupası'na katılacaktı. Eurovision'da tüm tepkilere rağmen tutuldu. Rusya veya Katar söz konusu olduğunda devreye giren "özgürlük savaşçıları", İsrail'e nasıl kırmızı halı sereceklerini şaşırıyorlar.
Gianni Infantino ise bütün bunların ortasında sorulara pişmiş kelle gibi sırıtmaya devam ediyor. Bu yüzsüzlük, sadece modern FIFA'nın değil, tüm çürümüşlüğü ile Batılı kurumların yüzsüzlüğüdür.
Evet futbol, hiçbir zaman sadece futbol değildi ama iş hiç bu kadar ayağa düşmemişti.

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubu’na aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı / haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz. Ayrıntılar için lütfen tıklayın